Polen 06/08/'11 - 27/08/'11

Ondertussen zit onze reis er al op. Nog even kort terugblikken op de voorbije dagen:

- vrijdag 19 augustus 2011: Vandaag hebben we een hele dag bakstenen naar boven gedragen. 8 paletten van 96 bakstenen in totaal. 's Avonds vertrokken we met de bus richting Stronie Slaskie in de bergen. Een 'paradijs' volgens Robert. Het was er wel mooi, maar er lijkt niet veel te beleven te vallen.

- zaterdag 20 augustus 2011: Vandaag sliepen we uit en daarna gingen we zwemmen in een meer in de buurt. 's Avonds hielden we nog een kampvuur. :-)

- zondag 21 augustus 2011: Het plan was om de bergen in te trekken, maar datmislukte enigszins omdat we niet iets te veel moeite hadden om 's morgens uit ons bed te geraken. We gingen dan maar gewoon een wandeling maken in de omgeving. Daarna keerden we naar Wroclaw terug, waar we nog een bezoekje brachten aan KFC.

- maandag 22 augustus 2011 t.e.m. donderdag 25 augustus 2011: Wat werk betreft nog steeds weinig tot geen vernieuwingen: verf van de trap krabben, plaaster van de muur kloppen en plaaster maken dat Ulrich dan op de muur kan kwakken. Donderdag hielden we ook een afscheidsfeestje, omdat vrijdag Ewa en Ania al vertrokken. Robert en Martyna hadden voor ons gekookt, we kregen allen een gepersonaliseerd cadeautje als bedanking voor ons harde werk en daarna begonnen Hauke en Jonas een fles wodka te ledigen, met dronkenschap tot gevolg.

- vrijdag 26 augustus 2011: Onze dag begon met het uitzwaaien van de 2 Poolse meisjes, die in alle vroegte vertrokken. Vervolgens oversliepen we ons en begonnen we een tweetal uur te laat met het naar boven dragen van de resterende bakstenen (ongeveer 2,5 paletten van 96 bakstenen). Ook boven was er nog werk: plaaster maken voor Ulrich en opkuisen. Hierna was ook onze laatste werkdag ten einde en gingen we nog iets drinken in het centrum en speelden we nog een laatste keer Jungle Speed. Rond 3 uur gingen we uiteindelijk slapen.

- zatedag 27 augustus 2011: Vandaag opnieuw vroeg opstaan om op tijd op de luchthaven te geraken. Paulina kwam ons om 10 uur ophalen en wonder boven wonder pasten Jonas, Hauke en ik (inclusief onze bagage) alledrie in haar auto, waardoor we plots tijd over hadden. Rond 11 uur vertrokken we alsnog naar de luchthaven, alwaar we wat problemen hadden aan de check-in met het gewicht van onze bagage. Na ons echter wat warmer aangekleed te hebben, was ook dat opgelost en konden we wachten op ons vliegtuig, dat om 13h40 opsteeg uit Wroclaw en om 15h30 landde in Charleroi, alwaar we werden verwelkomd door ons typisch Belgisch regenweer.

De voorbije dagen waren nogal eentonig wat werk betreft: wij, i.e. de meisjes, zijn al de hele week bezig met verf van de trap krabben. Hoe vervelend dit precies is, wordt mooi uitgedrukt in het volgende 'briefje', dat ik de voorbije dagen in mijn hoofd heb opgesteld:

" Dear stairs,

I hate you! I truly hate you! I hope one day you'll get replaced by an elevator, so that you stop annoying innocent people like us!

Sincerely,

Isabelle"

Dag allen,

Even een korte update van wat we hier zoal beleefd hebben:

- woendag 10 augustus:

Vandaag meer van hetzelfde: plaaster van de muur kloppen! Joepiejee! 's Avonds kregen we een privé-concert van Roberts band.

- donderdag 11 augustus:

Les van de dag: vraag een rapper nooit om te zingen! Natalie vroeg vandaag aan 'de Rapper' om een liedje voor ons te zingen... met desastreuze gevolgen!  De snoodaard begon zijn halfuurdurende (!!) speech met de memorabele woorden "no because of my philosophy". De rapper blijkt trouwens Waldemar Kasta te zijn, een blijkbaar vrij bekende rapper in Polen.

Wat werk betreft valt er vandaag niet veel te melden. Plaaster, plaaster en nog meer plaaster, AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARGH!

- vrijdag 12 augustus:

Na een halve dag werk, begon ons weekend (Dat werd tijd!!). Dit weekend werd ingezet op de trein... Na een treinrit van maar liefst 5 uren (zonder vertraging!) bereikten we onze bestemming: Kraków (aka Krakau). We sliepen met z'n zessen op een kamer (Ania was niet mee met ons): 2 keer een stapelbed bestaande uit 3 bedden. Vrije tijd + bier = dronken groepsleden!

- zaterdag 13 augustus:

Vandaag zijn we de stad Krakau gaan verkennen. Krakau is awesome: draken, kastelen, wapens en zo meer. 's Avonds: muziek + meer bier = leuke sfeer!   

-Zondag 14 augustus:         

Arbeit macht frei! Vandaag stond een bezoek naar Auschwitz-Birkenau op het programma. Goede gids, zeer interessant, maar zeer gruwelijk!

- maandag 15 augustus:

Onze laatste uren in Krakau! Guess what?! Weer 5 ****ing uren op de trein, onder 'muzikale begeleiding' van een keffertje, dat we net niet door het raam zwierden. Terug thuisgekomen wachtte ons nieuw groepslid, Jan, een Duitser, ons op.

- dinsdag 16 augustus:

Vandaag opnieuw werk. Raad eens wat we mochten doen: jawel, plaaster van de muur kloppen! En een nieuwe opdracht: verf van de trap krabben. Zo vermoeiend dat we na het werk in slaap vielen in het gras! Daardoor kon Jonas niet mee gaan zwemmen. Poor him! De snoodaards waren zonder hem vertrokken.

Dzien dobry!

Onze eerste (werk)dagen in Polen zitten er ondertussen al op. Wat hebben we de voorbije dagen zoal gedaan?

- Zaterdag 6 augustus:

Onze allereerste dag in Polen. Op de luchthaven werden we opgewacht door Ewa, iemand van Tratwa, de vzw waarvoor we hier werken. Ze bracht ons naar ons logement, tevens werkplaats. Het is een vrij groot gebouw langs een drukke straat. Ze bleef zich maar verontschuldigen voor de toestand waarin alles was, maar wij vonden het meer dan prima. We hebben een bed, een douche en eten. Meer luxe hoeft toch niet? De eerste dag waren Jonas en ik hier nog alleen. De rest van de groep kwam pas later aan. Wat koken betreft is dat kennelijk nogal  desastreus. Jonas' vingers waren bijna verleden tijd (omwille van het gasvuur) en ook de smaak was niet meteen schitterend. Het was echter eetbaar en we waren snel tevreden. 's Avonds kwam Ewa terug om met ons naar het centrum van Wroclaw (spreek uit: Vrotswaf) te gaan. Een wandeling en een terrasje later ondernamen we onze tweede poging tot koken: spaghetti. Een poging die nog minder geslaagd was dan de eerste.

- Zondag 7 augustus:

Vandaag begonnen we de dag met onze voorraad cornflakes, oud brood en confituur (we hebben hier serieus jam voor een jaar of drie!). Dan kwamen Ewa en Paulina en gingen we met hen naar de zoo. Helaas eindigde wat begon als een stralende dag algauw in een dag vol regenbuien - blijkbaar typisch Pools zomerweer. Desalniettemin genoten we van onze laatste vrije dag voor het echte werk zou beginnen. 's Namiddags kwamen de Duitsers aan, Natalie en Hauke, en ook de Oostenrijker, Ulrich, een al wat oudere man. We gingen om "echt Pools eten" naar de Burger King. 's Avonds gaven we alvorens te gaan slapen de Duitsers een introductie tot Jungle Speed. Hoe kunnen ze dat nu niet kennen?!

- Maandag 8 augustus:

Vandaag had onze eerste werkdag moeten zijn. Werk was er echter nog niet veel. Als bezigheidstherapie lieten ze ons dan maar de werkplaats wat opkuisen. Dat was echter al gauw gedaan en was het pauze (niet dat we die al nodig hadden). Om 13h zou de construction side manager komen, met de nadruk op zou. In afwachting verzonnen ze nog een andere opdracht voor ons: maak 140 (!!) bakstenen schoon.  Gelukkig maar werd al snel bekend dat de construction side manager niet meer zou komen opdagen en we mochten onze werkzaamheden staken en gingen naar het hoofdkantoor van Tratwa in het centrum. Daar ontmoetten we de Poolse meisjes, Ewa en Ania, die vanaf nu ook deel uitmaakten van onze groep en kregen we pannenkoeken. Opnieuw stonden op het programma: een wandeling, eetbaar (!!) eten en Jungle Speed (de Polen kennen het kennelijk wel) en gaan slapen.

- Dinsdag 9 augustus:

Vandaag was onze eerste echte werkdag. Ik en Natalie hielpen Martyna met het schoonmaken van de bakstenen (dezelfde 140 - om het op z'n Jonas te zeggen - fucking bakstenen als gisteren!) Behoorlijk saai werk! En daar waren we zowat de hele dag zoet mee. Met die bakstenen metselde Ulrich een muur. De anderen werkten boven aan het plaaster van een muur halen. Nu is iedereen kapot, dus: Dobranoc, slaapwel!

Daar zijn ze dan, die echte reiskriebels! Ik bedoel die kriebels die je krijgt vlak voor je op reis vertrekt. Die die zich uiten in het aftellen, niet van maanden, maar van dagen en uren. Die die zich uiten in vragen als "wat ben ik vergeten?" evenals "wat kan ik thuislaten om mijn valies toch wat lichter te laten wegen?".

Met het naderende vertrek maken precies deze kriebels zich steeds meer meester van mij. Morgen om 11h25 stijgen we op uit Charleroi. Als alles goed gaat - gelukkig maar dat de NMBS hier niet aan te pas komt, de mogelijkheid dat alles goed gaat is er nu tenminste nog - landen we om 13h15 in Wroclaw. Met 'we' bedoel ik mijzelf en mijn reisgenoot Jonas: de 2 Vlaamse deelnemers aan dit internationaal bouwkamp. De anderen leren we ter plaatse kennen.

Dat is min of meer alles dat ik nu al kwijt kan. Binnenkort lees je hier meer!

Dobranoc!

Isabelle